Een bootvormige geologische formatie in Oost-Turkije haalt opnieuw de krantenkoppen. Er wordt naar verwezen als de Durupınar-formatie — een 157 meter lange heuvel, gelegen op ongeveer 18 mijl ten zuiden van de berg Ararat. Onderzoekers van de in Californië gevestigde groep Noah’s Ark Scans beweren dat onderzoek met grondradar in de Durupınar-formatie structuren heeft blootgelegd die lijken op interne gangen, hoekige ondergrondse constructies en een centrale tunnel die — zo stellen zij — groot genoeg is om doorheen te lopen. Sommige archeologen suggereren dat de ouderdom van de formatie overeenkomt met die van de Ark van Noach en de Grote Vloed (die ongeveer 4350 jaar geleden plaatsvond). Zou een locatie in een dal in overeenstemming kunnen zijn met het verslag in Genesis? Hoe zit het met de verdeling van de aarde in de tijd van Peleg? Voor sommige protestanten wekt alleen al de gedachte hieraan een vertrouwd gevoel van hoop op: de hoop dat dit velen ertoe zal brengen zich tot het christendom te bekeren. Maar is dat wel zo? Zijn er wellicht risico’s aan verbonden? Heeft Jezus gewaarschuwd dat de laatste dagen zouden zijn zoals de dagen van Noach? Zo ja, waarvoor precies waarschuwde Jezus dan? Wat zijn twee risico’s die kleven aan de conclusie dat de Ark van Noach daadwerkelijk is gevonden? Zou dit een soort keerpunt kunnen zijn dat de opkomst faciliteert van die oecumenische, interreligieuze macht waartegen de Bijbel waarschuwt? Steve Dupuie en Dr. Thiel gaan op deze kwesties in.
Een schriftelijk artikel over dit onderwerp is in het Engels beschikbaar via deze link: Evidence for and against the view that Noah’s Ark is at the Durupinar site in Turkey – Church of God News